Pisanie pracy magisterskiej rządzi się swoimi prawami, których należy przestrzegać. Najważniejsze jest to, by była ona pracą samodzielną, zawierająca własne badania. W przeciwnym razie będzie to plagiat i wyciągnięte zostaną konsekwencje. Ważne jest, by praca była przejrzysta i czytelna, dlatego nie można pominąć zasad estetyki. Piszemy jedną czcionką: Times New Roman, o rozmiarze 12 pkt. Odstępy między wierszami – 1,5 cm, odstępy między znakami – 0,2 cm, marginesy 2,5 cm i miejsce z lewej strony na oprawę – 1 cm.

Praca magisterska powinna mieć następującą strukturę: strona tytułowa, spis treści, wstęp, rozdziały i podrozdziały, zakończenie, bibliografia i aneks. Zacznijmy więc od strony tytułowej. Na samej górze stylem wyśrodkowanym: nazwa i adres uczelni, nazwa instytutu, ewentualna nazwa pracowni, wydział i kierunek. Poniżej, mniej więcej pośrodku strony, nadal stylem wyśrodkowania: imię i nazwisko autora pracy, numer albumu (opcjonalnie), tytuł pracy. Poniżej z prawej strony powinna znaleźć się formułka: “praca magisterska napisana pod kierunkiem… „” (tytuł, imię i nazwisko promotora). Na samym dole, znów wyśrodkowane miejsce i rok oraz oświadczenie: “Oświadczam, że praca nie narusza praw autorskich w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 24 poz. 83)”

Następnie przychodzi kolej na spis treści, który przedstawia równocześnie strukturę całej pracy. Powinien być on przejrzysty, zawierać rozdziały i podrozdziały oraz numery stron. Praca dzieli się zazwyczaj na kilka części. Zaczynamy zawsze od wstępu, po której następuje część teoretyczna. Powinna ona zawierać czysto teoretyczne rozważania nad obiektem badań. Przeważnie po każdym jej rozdziale zamieszcza się krótką bibliografię. Po części teoretycznej następuje część empiryczna. Powinny się w niej znaleźć założenia badawcze, hipotezy założone przez autora oraz przeprowadzone przez niego badania. Kolejną część pracy stanowią dokładne analizy eksperymentów, prowadzące do wyciągnięcia wniosków i podsumowania całości pracy. W przypadku pisania pracy czysto teoretycznej, pomijamy część empiryczną i poprzestajemy na samych rozważaniach. Na końcu powinna się znaleźć pełna bibliografia, spis wykresów, tabel i rysunków i opis narzędzi badawczych.

Przy wypunktowaniach warto pamiętać, żeby trzymać się jednego stylu. Praca zyskuje wtedy na estetyce. Przyjęta jest także pewna hierarchia, np. liczby stoją wyżej niż litery. W dalszej kolejności znajdują się kropki i kwadraty a następnie pauzy.